Dezintegracja a współczesne rodziny

W rodzinach często dochodzi do dezintegracji, najczęściej na skutek osłabienia więzi uczuciowej między członkami rodziny, utraty poczucia wspólnoty rodzinnej, wewnętrznego ładu i spokoju. Wtedy to najczęściej rodzice tracą autorytet oraz możliwość oddziaływania na dziecko. W takiej niekorzystnej sytuacji – osłabienia wpływu rodziny na dziecko, zaczyna wzrastać wpływ otoczenia i zaczynają przenikać do dziecka niekontrolowane treści, mające często zły wpływ na proces jego socjalizacji.

Niemały wpływ na dezintegrację rodziny ma brak czasu dla dziecka w związku z pracą zawodową rodziców. Dziecko często przez wiele godzin pozostaje bez opieki i niejednokrotnie przejmuje niekorzystne wzorce osobowe „ulicy”, w tym także zachowania przestępcze. W ciągu ostatnich kilku lat problem nieobecności rodziców związany jest także z wyjazdami jednego lub obojga rodziców za granicę ze względów ekonomicznych. Otwarcie granic wielu państw Unii Europejskiej dla pracowników z Polski spowodowało gwałtowne narastanie problemu rozłąki rodziny z przyczyn ekonomicznych. Problem ten istniał od dawna, generalnie w dwóch modelach rozłąki, które można nazwać modelem pulsacyjnym i modelem rozłąki bezwzględnej. Pierwszy model byt już wcześniej rozpowszechniony w niektórych rejonach Polski – głównie na Opolszczyźnie, z racji posiadania podwójnego obywatelstwa wielu jej mieszkańców.

Umożliwiało ono wiele lat wcześniej, przed przystąpieniem Polski do Unii, podejmować legalną pracę za granicą, przede wszystkim na terenie Niemiec i Holandii. Cechą charakterystyczną tego modelu rozłąki jest w miarę systematyczne spotykanie się całej rodziny, co jakiś czas, na kilka dni. Model rozłąki bezwzględnej dotyka przede wszystkim rodziny, w których jedno z rodziców wyjeżdża do pracy do krajów Unii Europejskiej, za ocean, do USA, Kanady czy Australii. W czasie tej rozłąki, trwającej zazwyczaj kilka, a nawet kilkanaście lat, rodziny nie mają możliwości spotykania się w komplecie, głównie z racji finansowych, ale też prawnych.