Archiwum kategorii: Ogólna

Rosyjski Rzecznik Praw Obywatelskich

Rosyjskie prawo przewiduje możliwość orzeczenia kary śmierci za morderstwo, próbę morderstwa urzędnika państwowego, milicjanta oraz członka wymiaru sprawiedliwości bądź ludobójstwo. Sądy rosyjskie przestały jednak wymierzać takie wyroki po tym, kiedy w 1996 roku dołączyła do Rady Europy. W 1997 r. Rosja podpisała Protokół dodatkowy nr 6 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, znoszący wykonywanie kary śmierci w czasie pokoju, jednak do tej pory nie ratyfikowała tego dokumentu.

W 1999 r. Sąd Konstytutyjny wydał po raz pierwszy moratorium na stosowanie kary śmierci, argumentując to brakiem instytucji przysięgłych we wszystkich podmiotach składowych Federacji (tylko ława przysięgłych może według rosyjskiej konstytucji orzec najwyższy wymiar kary). W styczniu 2010 r. jako ostatnia tę instytucję wprowadzi Czeczenia, co oznacza, że dotychczasowe moratorium straciłoby podstawę prawną. Rosyjski rzecznik praw obywatelskich stwierdził jednoznacznie, że Federacja Rosyjska nie zamierza znieść moratorium na wykonywanie kary śmierci, chociaż tę formę odpowiedzialności za największe zbrodnie popiera większość rosyjskiego społeczeństwa. Powodem takiej decyzji jest fakt, iż Rosja jest jednym z sygnatariuszy odpowiedniego protokołu Rady Europy na ten temat, a jego naruszenie skutkowałoby usunięciem Rosji z tej organizacji.

Rzeczniczka praw obywatelskich Tatiana Moskalkowa wykluczyła możliwość zniesienia moratorium na wykonywanie kary śmierci w Federacji Rosyjskiej. Urzędniczka twierdzi bowiem, że przywrócenie tej formy kary za najcięższe zbrodnie jest niemożliwe, ponieważ Rosja należy do Rady Europy i w 1996 roku podpisała protokół szósty dotyczący wycofania się z jej wykonywania. Złamanie tego zapisu skutkowałoby natomiast usunięciem Rosji z grona państw członkowskich tej organizacji. Tym samym rosyjskie władze nie wychodzą naprzeciw oczekiwaniom społeczeństwa. Zdecydowana większość Rosjan chce bowiem, aby ten najwyższy wymiar kary był wykonywany za morderstwa oraz ataki terrorystyczne prowadzące do śmierci niewinnych ludzi.

Dezintegracja a współczesne rodziny

W rodzinach często dochodzi do dezintegracji, najczęściej na skutek osłabienia więzi uczuciowej między członkami rodziny, utraty poczucia wspólnoty rodzinnej, wewnętrznego ładu i spokoju. Wtedy to najczęściej rodzice tracą autorytet oraz możliwość oddziaływania na dziecko. W takiej niekorzystnej sytuacji – osłabienia wpływu rodziny na dziecko, zaczyna wzrastać wpływ otoczenia i zaczynają przenikać do dziecka niekontrolowane treści, mające często zły wpływ na proces jego socjalizacji.

Niemały wpływ na dezintegrację rodziny ma brak czasu dla dziecka w związku z pracą zawodową rodziców. Dziecko często przez wiele godzin pozostaje bez opieki i niejednokrotnie przejmuje niekorzystne wzorce osobowe „ulicy”, w tym także zachowania przestępcze. W ciągu ostatnich kilku lat problem nieobecności rodziców związany jest także z wyjazdami jednego lub obojga rodziców za granicę ze względów ekonomicznych. Otwarcie granic wielu państw Unii Europejskiej dla pracowników z Polski spowodowało gwałtowne narastanie problemu rozłąki rodziny z przyczyn ekonomicznych. Problem ten istniał od dawna, generalnie w dwóch modelach rozłąki, które można nazwać modelem pulsacyjnym i modelem rozłąki bezwzględnej. Pierwszy model byt już wcześniej rozpowszechniony w niektórych rejonach Polski – głównie na Opolszczyźnie, z racji posiadania podwójnego obywatelstwa wielu jej mieszkańców.

Umożliwiało ono wiele lat wcześniej, przed przystąpieniem Polski do Unii, podejmować legalną pracę za granicą, przede wszystkim na terenie Niemiec i Holandii. Cechą charakterystyczną tego modelu rozłąki jest w miarę systematyczne spotykanie się całej rodziny, co jakiś czas, na kilka dni. Model rozłąki bezwzględnej dotyka przede wszystkim rodziny, w których jedno z rodziców wyjeżdża do pracy do krajów Unii Europejskiej, za ocean, do USA, Kanady czy Australii. W czasie tej rozłąki, trwającej zazwyczaj kilka, a nawet kilkanaście lat, rodziny nie mają możliwości spotykania się w komplecie, głównie z racji finansowych, ale też prawnych.